Tatil!

                                   

Tatil deyince hepimiz deniz kum güneş diye düşünüyoruz ama bunun ne yapacağını bilemediğin 'onu mu yapsam? bunu mu? yoksa şu mu?' versiyonu olan bir 15 gün tatili var nam-ı değer yarı yıl tatili. tam bir illet! aile ziyaretine mi gitsem dizimi izlese film mi izlesem kitap mı okusam anime mi izlesem diye kafayı yedim. gerçi okul yok diye göbek atma modlarındaydım ama o bile 3 gün sonra puf oldu can sıkıntısından gebermek üzereydim allahıma bin şükür karnem iyi hiç zayıfım yok diye annemler beni ne halin varsa gör diye bıraktılar (bu arada o kendini acındıran 0 alcam of karnemde bir sürü zayıf olcak diye yakınan şevval hayvanı teşekkür aldı!) neyse ben bu 'tatilde napsam' bunalımlarındayken kuzenim dediki 'gel ananemlerde kalmaya gidelim' dedim oey bana uyar hayatıma bir hareket gelir biz gittik 5 gün orda kaldım ama o 5 günde öldüm ben çizim yapmaya halim yok e internet yok elimdeki tek şey telefonum nebiyle birlikte bütün gün mal gibi yattık yaptığımız tek atraksiyon biseklet sürelim diye dışarı çıkmak ondada allahın cezası bisiklet bozuk çıktı zaten o ayrı soğuk diye dışarı çıkmayıp salona oturup yattık aynen böyle

    

Ama işin komik yanı ben hiç böyle olmayı planlamamıştım ben dizi izmeyi planlamıştım sabahlara kadar uyumamayı 'bir bölüm daha bir bölüm daha' diye diye bir günde dizileri bitiricem diye hesaplamıştım ama yapmadım yapamadım bu yüzden kendimden utanıyorum böyle olmamlıydı ya benim tatilim! ben aynen böyle olmalıydım 

                                                              Ama olamadım T_T

Sonra dedimki 'eh yeter be!' ve eve dönme çabaları vermeye başladım ama ablam alttan alttan gelme diyip durdu inat ettim ve döndüm evime zaten ilk işim duvarlara sarılmak yatağıma sevgi dolu bakışlar atıp bilgisayarımı öpmek oldu artık o derece sıkıldım o derece bunaldım şimdi ben tatile sövüyorum ama şunun şurası 5 gün sonra okullar açılıcak!
ve bu berbat bir şey okullar açılmamalı!
Okullar açılırsa akıl sağlığım hiç iyi olmicak öncelikle her sabah annemle yataktan çıkmama mücadelesi vericem.

 

                            Sonra hazırlanırken bu tür şeyler düşünüp kendimi deşarj edicem.

                                         

Ama Bunların hiç birini yapamicamı bildiğim için gene uykum gelicek ve okula aynen böyle giricem (neyseki kız lisesinde okuyorum ve güzel görünmem gereken kimse yok)

Sonra sevmediğim birini görüp gülümseyerek içimden ana avrat saydırıcam

                                        

                             Derslerde uyumama mücadelesi vericem ama ölümüne uyicam

                                       

Eve gelip uyumaya çalışıp ama odağılmış olan uykum gelicemicek ve ben gene küfür ede ede ders çalışmaya başlicam (sözde seneye sınava gircem ya hani)

Ama ders çalışma işinde başarısız olup en sonunda 'napsamda eğlensem?' diye düşünürek mal gibi oturucam

   

                                                                  Ve şu an böyleyim.